5 συχνές ερωτησεις φλεβικων παθησεων στα πόδια

Απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτησεις φλεβικων παθησεων δίνει ο Δρ. Μάριος Βαλσάμης, με σκοπό την παροχή υπεύθυνης ενημέρωσης για αυτές.

Η σωστή πληροφόρηση για τις φλεβικές παθήσεις (κιρσοί, ευρυαγγειες) ανατρέπει τους μύθους και συνδράμει στην πρόληψη και την έγκαιρη θεραπεία.

Ποιοι είναι επιρρεπείς στις φλεβικές παθήσεις;

Περισσότεροι από 1 στους 4 ανθρώπους των ανεπτυγμένων δυτικών χωρών ταλαιπωρούνται από τις φλεβικές παθήσεις στα κάτω άκρα.

Απασχολούν πιο συχνά τις γυναίκες, παρά τους άνδρες και αυξάνονται με την πάροδο της ηλικίας.

Εκδηλώνονται ολοένα και πιο συχνά και σε νεαρά άτομα λόγω γενετικής προδιάθεσης ή εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Τις φλεβικές παθήσεις συνιστούν, οι ευρυαγγείες, οι κιρσοί, η φλεβική ανεπάρκεια, η φλεβική θρόμβωση και οι φλεβικές δυσπλασίες.

Τα μέτρα πρόληψης και η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των φλεβικών παθήσεων μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο μελλοντικών επιπλοκών.

Είναι επικίνδυνοι οι κιρσοί και οι ευρυαγγείες;

Οι κιρσοί και οι ευρυαγγείες είναι ιατρικό πρόβλημα του φλεβικού συστήματος, που δεν πρέπει να μένει αθεράπευτο, γιατί συνεχώς εξελίσσεται.

Στη συνηθισμένη τους μορφή οι φλεβικές παθήσεις στα κάτω άκρα δεν είναι επικίνδυνες για τη ζωή του ασθενούς.

Οι ευρυαγγείες που οφείλονται σε φλεβική διαταραχή συνήθως δεν συνοδεύονται από συμπτώματα, αλλά προκαλούν αισθητικές ενοχλήσεις στα πόδια

Οι κιρσοί θεωρούνται δεύτερο στάδιο φλεβικής νόσου των κάτω άκρων και μπορεί να συνοδεύονται από δυσάρεστα συμπτώματα.

Αν όμως δεν θεραπευτούν έγκαιρα, υπάρχει πιθανότητα εξαιτίας των κιρσών, να εμφανιστεί φλεβική ανεπάρκεια και να υποβαθμιστεί περισσότερο η ποιότητα της ζωή μας.

Μπορεί να δημιουργηθεί χρόνιο οίδημα χαμηλά στα πόδια και αλλοιώσεις του δέρματος και του λίπους κοντά στους αστραγάλους (π.χ. υπέρχρωση, λιποδερμαρτοσκλήρυνση).

Δεν είναι απίθανο, να προκληθεί θρόμβωση των παραμελημένων επιφανειακών κιρσών και να χρειάζεται φροντίδα και θεραπεία.

Γιατί εμφανίζονται φλεβικές παθήσεις στην εγκυμοσύνη;

Οι ορμονικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ο βασικότερος λόγος εμφάνισης κιρσών, εφόσον υπάρχει προδιάθεση.

Πέρα από τις ορμονικές αλλαγές, η ποσότητα αίματος που κυκλοφορεί στο σώμα της εγκύου αυξάνεται σημαντικά.

Η αύξηση του μεγέθους της μήτρας πιέζει τις φλέβες της κοιλιάς και συμβάλλει στην αύξηση της πίεσης και την διόγκωση των φλεβών των κάτω άκρων.

Οι αυξημένες ορμόνες, σε συνδυασμό με την αύξηση του όγκου του αίματος και την πίεση του εμβρύου στα μεγάλα αγγεία της κοιλιάς προκαλούν «χαλάρωση», διαστολή και αυξημένη πίεση στα φλεβικά τοιχώματα της εγκύου.

Το επιπλέον αίμα διογκώνει τις φλέβες που με την πρόοδο της κύησης γίνονται όλο και πιο εμφανείς.

Η διάταση των φλεβών μπορεί να είναι τόσο μεγάλη ώστε πλέον να γίνεται λόγος για εμφάνιση κιρσών ή ευρυαγγειών.

Οι κιρσοί και οι ευρυαγγείες που εμφανίζονται στην εγκυμοσύνη συνήθως υποχωρούν κατά περίπου 70% μέσα σε 3 μήνες από τον τοκετό.

Το φλεβικό σύστημα της μητέρας επανεκτιμάται και μπορεί να χρειαστεί να εφαρμοστεί κάποια θεραπεία.

Σημειώνεται πως δεν εμφανίζονται φλεβικές παθήσεις σε κάθε φυσιολογική κύηση.

Επηρεάζουν τα ψηλά τακούνια τις φλεβικές παθήσεις;

Η σωστή λειτουργία των φλεβών επηρεάζεται αρκετά από τα ψηλοτάκουνα παπούτσια.

Τα ψηλά τακούνια δεν επιτρέπουν τους μυς της κνήμης να δουλέψουν σωστά και αυτό επιβαρύνει το φλεβικό σύστημα του σώματος.

Προκειμένου οι μύες της κνήμης να διατηρούν την ικανότητα της προώθησης του αίματος στην καρδιά πρέπει να συσπώνται πλήρως και να χαλαρώνουν.

Συστήνεται λοιπόν, στις γυναίκες με φλεβικά προβλήματα, να αποφεύγουν την πολύωρη και καθημερινή χρήση ψηλών τακουνιών.

Είναι επώδυνες οι θεραπευτικές μέθοδοι για τις φλεβικές παθήσεις;

Οι παλιές χειρουργικές μέθοδοι ήταν τραυματικές και επώδυνες και απαιτούσαν γενική αναισθησία, πολλές τομές και αρκετή ανάρρωση.

Οι σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης κιρσών και ευρυαγγειών γίνονται στο ιατρείο με σκληρυντικές ενέσεις χωρίς πόνο και χωρίς καθόλου να επηρεάζεται η καθημερινότητα των ασθενών.

Ακόμα και οι επεμβάσεις κιρσών με laser, γίνονται με τοπική αναισθησία, ώστε να είναι εντελώς ανώδυνες και χωρίς, ή ελάχιστες μικροτομές.

Οι ασθενείς μπορούν να περπατήσουν άμεσα μετά την επέμβαση και δεν χρειάζονται νοσηλεία.